Беларуская Біблія

ПЕРШАЕ САБОРНАЕ ПАСЛАНЬНЕ СЬВЯТОГА АПОСТАЛА ПЁТРЫ

Разьдзéл 1.

  1. Пётра, Апостал Ісуса Хрыста, выбраным захаджэнцам, расьцярушаным у Поньце, Галятыі, Каппадокіі, Азіі й Вітыніі,
  2. згодна з прадвéданьнем Бога Айца, праз асьвячэньне ад Духа, дзеля паслухмянасьці й акраплéньня крывёю Ісуса Хрыста: няхай памножыцца вам ласка і мір!
  3. Багаслаўлены Бог і Ацéц Госпада нашага Ісуса Хрыста, Які праз вялікую ласку Сваю адрадзіў нас ускрасéньнем Ісуса Хрыста з мёртвых дзеля жывое надзéі,
  4. дзеля спадчыны нятлéннае, бяз сказы, што не завяне й захавана на нябёсах для вас,
  5. сілаю Божаю праз вéру аховываных дзеля выбаўлéньня, што гатова адкрыцца ў астатні час!
  6. З гэтага цéшцеся, крыху цяпер (калі трэба) ад розных спакусаў патужыўшы,
  7. каб выпрабаваная вéра вашая, шмат каштаўнéйшая за гібнучае, хоць і агнём прабаванае золата, аказалася на хвалу і чэсьць і славу ў адкрыцьці Ісуса Хрыста,
  8. Якога, ня бачыўшы, любіце і, хоць ня глéдзячы на яго, але вéручы ў Яго, радуецеся радасьцюнявымоўнаю і найслаўнéйшаю,
  9. дасягаючы нарэшце вéраю вашаю збаўлéньня душ.
  10. Гэтага то збаўлéньня шукалі й дапытываліся прарокі, якія прадвяшчалі вызначаную вам ласку,
  11. даходзячы, на калі і ў які час паказваў у іх Дух Хрыстовы, прадвяшчаючы мукі Хрыстовыя і славу за імі.
  12. Ім было адкрыта, што ня ім, а нам служыла абвéшчанае вам сягоньня тымі, якія нясьлі вам добрую вéсьць праз Духа Сьвятога, пасланага з нябёсаў, у што навет Ангелы жадаюць пранікнуць.
  13. Дзеля гэтага, пашіеразаўшы паясьніцы розуму вашага, чувайце й да канца спадзявайцеся на ласку, што прыносіцца вам у адкрыцьці Ісуса Хрыста.
  14. Як послухмяныя дзéці, ня кіруйцеся ранéйшымі вашымі пажаданьнямі ў нявéданьні вашым;
  15. але, па прыкладу паклікаўшага вас сьвятога, і самі будзьце сьвятымі ў-ва ўсіх учынках.
  16. Бо напісана: будзьце сьвятыя, бо Я сьвяты (Ляв. 19, 2).
  17. I калі называеце Айцом Таго, Хто судзіць кожнага паводле дзéла яго, ня.ўзіраючыся на аблічча ягонае, дык са страхам праводзьце час бытаваньня вашага,
  18. вéдаючы, што не трухлéючым серабром ці золатам адкуплены вы ад марнага жыцьця, данага вам ад айцоў,
  19. але многацэннаю крывёю Хрыста, як чыстага агняці бяз сказы,
  20. празначанага яшчэ да стварэньня сьвéту, але зьявіўшагася ў апошнія часы дзеля вас,
  21. павéрыўшых праз Яго ў Бога, Які ўскрасіў Яго з мёртвых і даў Яму славу, каб была вéра ваша й надзéя на Бога.
  22. Паслухмянасьцяй праўдзе праз Духа ачысьціўшы душы вашыя дзеля некрывадушнае любві братняе, заўсёды любéце адзін аднаго ад чыстага сэрца,
  23. як адроджаныя ня з тлéючага насéньня, але з нятлéннага, праз слова Бога Жывога і прабываючага давéку.
  24. Бо ўсякае цéла, як трава, і ўсякая слава чалавéчая, як цьвéт на травé: засохла трава, і цьвéт яé апаў;
  25. але слова Госпадавае трывае давéку (Ісая 40, б—8). А гэта й ёсьць тое слова, якое вам абвéшчана.

 

Разьдзéл 2.

  1. Дык, адклаўшы ўсякую злосьць і ўсякі подступ ды крывадушнасьць і завісьць і ўсякую абмову,
  2. як нованарóджаныя дзéткі, палюбéце чыстае слоўнае малако, каб ад яго ўзрасьці вам на збаўлéньне;
  3. бо вы паспробавалі, што Госпад добры.
  4. Прыступаючы да Яго, жывога каменя, адкіненага людзьмі, але выбранага Богам, дарагога,
  5. і самі як жывыя камéньні, будуйцеся ў дом духоўны, сьвяшчэнства сьвятое, каб прынасіць духоўныя ахвяры, любыя Богу праз Ісуса Хрыста.
  6. Бо сказана ў пісаньні: вось Я кладу ў Сыоне камень вуглавы выбраны, дарагі, і хто вéрыць у Яго, не асароміцца (Ісая 28, 16).
  7. Дык вось, Ён для вас, вéруючых, цэннасьць, а для нявéруючых — камéнь, якí адкінулі будаўнічыя, ды які стаўся галавой вугла (Пс. 117, 22), камень спаткнéньня і камень спакусы,
  8. аб які яны спатыкаюцца, не пакараючыся слову, на што й пакінены.
  9. Але вы —. выбраны род, царскае сьвяшчэнства, народ сьвяты, людзі адабраныя, каб абвяшчаць цноты Паклікаўшага вас з цéмры ў цудоўнае сьвятло Яго;
  10. нéкалі нé-народ, а цяпер народ Божы; нéкалі немілавáныя, а цяпер памілаваныя.
  11. Умілаваныя! прашу вас, як прышлых і падарожнікаў, ухіляйцеся ад цялéсных пажаданьняў, што супраць душы ваююць,
  12. і вядзéце добрае жыцьцё між паганамі, каб яны за тое, за што словамі зьняважáюць вас, як злачынцаў, угледзіўшы добрыя ўчынкі вашыя, сла вілі Бога ў дзéнь адвéдзінаў.
  13. Дык будзьце пакорныя ўсякай уладзе людзкой дзеля Госпада: ці то цару, як зьвéрхняй уладзе,
  14. ці то начальнікам, як ад яго пасыланым дзеля караньня злачынцаў і дзеля заахвочаньня побячых дабро, —
  15. бо гэткая ёсьць воля Божая, каб мы, робячы дабро, затыкалі вусны нявуцтву неразумных людзéй, —
  16. як вольныя, ды не як маючыя волю дзеля прыкрыцьця зла, але як Божыя слугі.
  17. Усіх паважайце, брацтва любéце, Бога бойцеся, цара шануйце.
  18. Слугі, з усéнькім страхам пакарайцеся валадаром, ня толькі добрым і лагодным, але і срогім.
  19. Бо люба Богу тое, калі хто, думаючы аб Богу, пераносе гора, цéрпячы несправядліва.
  20. Бо што за пахвала, калі вы цéрпіце ды бюць вас за грахі? Але, калі робячы дабро і ў Муках цéрпіце, дык гэта Богу люба,
  21. бо вы на тое пакліканы; бо і Хрыстос пацярпéў за вас, пакінуўшы вам прыклад, каб вы йшлі па сьлядох ягоных:
  22. Ён не зрабіў ніякага грэху, і ня было подступу ў вуснах Яго (Ісая 53, 9);
  23. Ён, зьневажáны, не зьневажáў узаéмна; цéрпячымукі, не пагражаў, а перадаў Таму, Хто судзіць справядліва.
  24. Ён грахі нашыя сам узьнёс у цéле Сваім на дрэва, каб мы, вызваліўшыся ад грахоў, жылі дзеля праўды: ранамі Яго аздарóўлены.
  25. Бо вы былі, як авечкі блукаючыяся, але вярнуліся сягоньня да пастыра й валадара душ вашых (Ісая 53, 4—6).

 

Разьдзéл 3.

  1. Таксама й вы, жóны, пакарайцеся сваім мужом, каб тыя з іх, што не пакараюцца слову, жыцьцём жон сваіх бяз слова былі здабываны,
  2. бачучы вашае чыстае, багабойнае жыцьцё.
  3. Няхай будзе аздобаю вашаю ня вонкавае заплятаньне валасоў, не залатыя ўборы, ці вопраткі стройнасьць,
  4. але ўкрыты чалавéк сэрца ў нятлéннасьці лагоднага й ціхога духа, што дужа пэнна прад Богам.
  5. Гэтак жа аздаблялі сябé і сьвятыя жанчыны, што спадзяваліся на Бога, пакараючыся сваім мужом.
  6. Гэтак і Сара пакаралася Аўрааму, называючы яго гаспадаром. Вы — дзéці яé, калі робіце дабро і не баіцёся ніякага страху.
  7. Таксама й вы, мужы, разумна жывéце з імІ, аддаючы ім, як найслабéйшай судзіне жаночай, чэсьць, бо і вы сунасьлéднікі ласкі жыцьця, каб ня было вам перашкоды ў малітвах вашых.
  8. Нарэшце, будзьце ўсé аднадумнымі, спачуваючымі, браталюбнымі, міласэрнымі, вéтлівымі.
  9. Не аддавайце злом за зло, ці зьнявагай за зьнявагу, а наадварот: багаслаўляйце, вéдаючы, што вы на тое пакліканы, каб унасьлéдаваць багаслаўлéньне.
  10. Бо хто хоча жыцьцё любіць і бачыць добрыя дні, няхай устрымлівае язык свой ад зла і вусны свае, каб крывадушна не гаварылі.
  11. Ухіляйся ад зла і рабі дабро; шукай міру й імкніся да яго.
  12. Бо вочы Госпада на праведных, і вушы Яго на малітвы іх, але аблічча Госпада супраць робячых зло.
  13. І хто зробіць вам зло, калі вы будзеце пераймальнікамі добрага?
  14. Але, калі-б вы й пацярпéлі за праўду, дык вы шчасьлівыя. А страху іх ня бойцеся і ня трывожцеся.
  15. Госпада Бога сьвяціце ў сэрцах вашых. Будзьце заўсёды гатовымі даць адказ кожнаму, хто трэбуе ў вас слова аб вашай надзéі, лагодна й са страхам.
  16. Мéйце добрае сумлéньне, каб у тым, зá што абмаўляюць вас, як злачынцаў, былі асаромлены тыя, хто гáніць вашае добрае жыцьцё ў Хрысьцé.
  17. Бо калі хоча воля Божая, лéпей пацярпéць за добрыя ўчынкі, чымся за благія.
  18. Бо і Хрыстос, каб прывясьцí нас да Бога, раз пацярпéў за грахі нашыя, Праведнік за няправедных, забіты цéлам, але ажыўшы духам,
  19. у Якім Ён і тым духам, што ў вязьніцы, зышоўшы, абвяшчаў,
  20. ім, якія нéкалі не пакарыліся чакаўшаму іх Божаму доўгацярпéньню за дзён Ноя, учас будаваньня карабля, у якім нямногія, гэта знача восем душ, выратаваліся ад вады.
  21. Гэтак і нас сягоньня спасае на ўзор гэтага Хрышчэньне (не абмыцьцё цéла ад бруду, але абяцаньне Богу добрага сумлéньня) праз ускрасéньне Ісуса Хрыста,
  22. Які, узыйшоўшы на нéба, знаходаіцца праваруч Бога, і Якому пакарыліся Ангелы і ўлады і сілы.

 

Разьдзéл 4.

  1. Дык вось, калі Хрыстос мучыўся за нас цéлам, то і вы ўзбройцеся тэй-жа думкай, бо той, хто мучыцца цéлам, перастае грашыць,
  2. каб рэшту часу ў цéле жыць ужо не паводле чалавéчага пажаданьня, але паводле Божае волі.
  3. Бо даволі ўжо, што вы ў мíнулы час жыцьця паступалі паводле волі паганаў, ходзячы ў нячыстасьці, пажаданьнях, пянстве, банкетаваньні, піцьці й лёгкамысным служэньці ідалам;
  4. затым то яны й дзівяцца, што не бяжыцё разам з імі на той жа разьліў распусты, і абмаўляюць вас.
  5. Яны здадуць справу Таму, Хто мáе хутка судзіць жывых і памéршых.
  6. Бо на тое-ж і для мёртвых была абвéшчана добрая вéсьць, каб яны, засуджаныя па-чалавéчаму цéлам, жылі па-Божаму духам.
  7. Дый усяму блізкі канéц. Дык будзьце мудрымі і чувайце ў малітвах.
  8. Найбольш за ўсё мéйце шчырую любоў адзін да аднаго; бо любоў пакрьюае множства грахоў.
  9. Будзьце гасьціннымі адны да адных без нараканьняў.
  10. Служыце адзін аднаму кожны тым дарам, які атрымаў, як добрыя будаўнічыя рознароднае ласкі Божае.
  11. Ці гаворыць хто з вас, — гавары, як словы Божыя; ці служыць хто, — служы па сіле, якую даé Бог, каб у-ва ўсім славіўся Бог праз Ісуса Хрыста, Якому слава і сіла на вéкі вякоў. Амін.
  12. Умілаваныя! Ня цурайцеся агнявое спакусы, дзеля выпрабаваньня вам пасыланае, хоць-бы дзіўнае здарылася вам.
  13. Але, калі прымаеце ўчасьце ў муках Хрыстовых, радуйцеся, каб і ў зьяўлéньні славы Яго ўзрадавацца і павесяліцца.
  14. Калі абмаўляюць вас за імя Хрыстовае, то вы шчасьлівыя; бо Дух славы, Дух Божы спачывае на вас. Гэнымі Ён зьняважаецца, а вамі выслаўляецца.
  15. Абы толькі не цярпéў хто з вас мукі, як забойца, або злодзей, або злачынец, ці пасягаючы на чужое;
  16. а калі як Хрысьціянін, то не саромся, але сдаў Бога за гэткі ўдзéл.
  17. Бо час пáчацца суду ад дому Божага; калі-ж пéрш ад нас пачнéцца, дыкшто за канéц непакараючыхся Эвангельлю Божаму?
  18. I калі праведнік лéдзьве збавіцца, то бязбожнік і грэшнік дзé пакáжацца?
  19. Дык і пакутуючыя па волі Божай няхай аддадуць Яму, як праўдзіваму Стварыцелю, душы сваé, робячы дабро.

 

Разьдзéл 5.

  1. Старшых сярод вас заклікаю я, сустаршыня і сьвéдка мукаў Хрыстовых ды ўдзéльнік у славе, што мáе выявіцца:
  2. пасéце Божае стада, якое ў вас, наглядаючы за ім не пад прынукаю, але з добрае волі, ды не дзеля агіднай карысьці, але дзеля ахвоты,
  3. і не пануючы над спадчынай, але даючы прыклад стаду;
  4. і калі зьявіцца Найвышэйшы Пастыр, дастанеце вянок славы, што ня вяне.
  5. Таксама й вы, малодшыя, будзьце паслухмянымі старшым; усé-ж, падчыняючыся адзін аднаму, апранéцеся пакорнай мудрасьцяй, бо Бог супраць гордых, а пакорным ласку даé!
  6. Дык скарыцеся пад моцную руку Божую; каб узвысіла вас у свой час.
  7. Усе клапоты сваé ўскладайце на Яго; бо Ён аб вас рупіцца.
  8. Будзьце цьвярозымі, чувайце, бо вораг ваш, дябал, як лéў рыкаючы ходзіць, шукаючы, каго праглынуць.
  9. Станьце насупраць яму цьвёрдыя вéраю, вéдаючы, што гэткія-ж мучэньні здараюцца і з братамі вашымі ў сьвéце.
  10. Бог жа ўсякае ласкі, Каторы паклікаў вас да вéчнае славы сваéй у Хрысьцé Ісусе, няхай сам, пасьля нядоўгае мукі вашае, удасканаліць вас, няхай угрунтуе, няхай умацуе, няхай зробіць непарушнымі.
  11. Яму славá і сіла на вéкі вякоў. Амін.
  12. Гэтае коратка напісаў я праз Сілуана, вéрнага, як думаю, брата вашага, каб запэўніць вас, заклікаючы і сьвéдчачы, што запраўдная ласка Божая тая, у якой вы стаіцё.
  13. Вітае вас выбраная з вамі (царква) ў Вавілёне і Марк, мой сын.

14.. Прывітайце адзін аднаго пацалункам любві. Мір вам усім, каторыя ў Хрысьцé Ісусе. Амін.