ПЕРШАЕ ПАСЛАНЬНЕ ДА КАРЫНЬЦЯНАЎ СЬВЯТОГА АПОСТАЛА ПАЎЛЫ
Разьдзёл 1.
- Паўла, воляй Божай пакліканы Апостал Ісуса Хрыста, і Состэн, брат,
- царквё Божай, што ў Карыньце, асьвячоным у Хрысьце́ Ісусе, пакліканым сьвятым з усімі, што прызываюць імя Госпада нашага Ісуса Хрыста ў-ва ўсякім ме́сцы, у іх і ў нас:
- ласка вам і мір ад Бога Айца нашага і Госпада Ісуса Хрыста.
- Заўсёды дзякую Богу майму за вас з прычыны ласкі Божае, данае вам у Хрысьце́ Ісусе,
- бо ўсім абагаціліся вы ў Ім, усякім словам і ўсякаю ве́даю, —
- бо сьве́дчаньне Хрыстовае ўмацавалася ў вас, —
- дзеля чаго вы ня маеце нястачы ні ў якім дары, ждучы адкрыцьця Госпада нашага Ісуса Хрыста,
- Які і ўгрунтуе вас да канца, каб быць вам бязьвіннымі ў дзе́нь Госпада нашага Ісуса Хрыста.
- Ве́рны Бог, якім вы пакліканы ў лучнасыдь Сына Яго, Ісуса Хрыста, Госпада нашага.
- Малю вас, браты, іменем Госпада нашага Ісуса Хрыста, каб усе́ вы гаварылі адно, і ня было-б між вамі падзе́лаў, але каб вы злучаны былі ў адным розуме і ў аднэй думцы.
- Бо ад Хлоіных сталася мне́ ве́дама аб вас, браты мае́, што між вамі ёсьць спрэчкі.
- Кажу-ж аб тым, што кожны ў вас кажа: я Паўлавы, я Апалёсавы, я Кіфавы, а я Хрыстовы.
- Ці-ж разьдзяліўся Хрыстос? ці-ж Паўла раскрыжаваўся за вас? ці ў імя Паўлава вы ахрысьціліся?
- Дзякую Богу, што я ні-кога з вас не ахрысьціў, апрача Крыспа і Гайя,
- каб не сказаў хто, што я хрысьціў у маё імя.
- Ахрысьціў я таксама Сьцяпанавы дом, а ці ахрысьціў яшчэ каго, ня ве́даю.
- Бо і Хрыстос паслаў мяне́ не хрысьціць, а абвяшчаць Эвангельле; не ў прамудрасьці-ж слова, каб не панізіць крыжа Хрыстовага;
- бо слова, што аб крыжу, для пагібаючых ёсьць вар’яцтва, а для нас, якія спасаюцца, — сіла Божая.
- Бо напісана: загублю мудрасьць мудрацоў, і розум разумных адкіну (Ісая 29, 14).
- Гдзе́ мудрэц? гдзе́ кніжнік? гдзе́ дасьле́дчык гэтага ве́ку? Ці не ператварыў Бог мудрасьць сьве́ту гэтага ў вар’яцтва? (Ісая 33, 18.)
- Бо, калі сьве́т сваёю мудрасьцяй не пазнаў Бога ў прамудрасьці Божай, дык угодна было Богу праз дурасьць пропаведзі збавіць ве́руючых.
- цяпéр пагадзіў у цéле плоці Яго праз сьмéрць, каб паставіць вас сьвятымі й беззаганнымі і бязьвіннымі перад абліччам Сваім,
- калі трываеце ў вéры цьвёрда і непарушна і не адпадаеце ад надзéі Эвангельля, якое вы чулі, якое абвяшчаеца ўсяму стварэньню пад нéбам, якога я, Паўла, слуга.
- Цяпéр радуюся ў муках маіх за вас і дапаўняю недахват у цéле маім сумаваньняў Хрыстовых за Яго цéла, якое ёсьць Царква,
- якой я стаўся служкаю паводле распарадку Божага, даручанага мнé для вас, каб выпаўніць слова Божае,
- тайну, укрытую ад вякоў і ад родаў, цяпéр жа выяўленую сьвятым Яго,
- якім схацéў Бог даць пазнаньне, штó за багацьце славы ў тайне гэнай сярод паганаў, якое éсьць Хрыстос у вас, надзéя славы,
- Якога мы абвяшчаем, навучаючы кожнага чалавéка і вучачы ўсякае мудрасьці, каб нам прадставіць усякага чалавéка дасканалым у Хрысьцé Ісусе,
- дзеля чаго я і працую, змагаючыся сілаю Яго, што дзéець у-ва мнé магутна.
Разьдзéл 2.
- Хачу-ж, каб вы вéдалі, якую барацьбу маю за вас і за тых, што ў Ляодыкіі, і за ўсіх, што ня бачылі аблічча майго ў цéле,
- каб цéшыліся сэрцы іх, злучаныя ў любві, ды дзеля ўсякага багацьця дасканáлага разумéньня, дзеля пазнаньня тайны Бога і Айца і Хрыста,
- у якім усé скарбы мудрасьці і вéданьня схаваны.
- Кажу-ж гэтае, каб хтонéбудзь ня зьвёў вас, пераконываючы словамі;
- бо, хаця й няма мянé цéлам, але духам я з вамі, радуючыся і ўглядаючыся на ваш лад і цьвёрдасьць вéры вашае ў Хрыста.
- Дык вось, як вы прынялі Хрыста Ісуса Госпада, хадзéце ў Ім,
- укараніўшыся і збудаваныя ў Ім, дый акрэпшы ў вéры, як вы былі навучаны, з падзякаю багацéючы ёю.
- Глядзéце, каб хто ня зьвёў вас філёзофіяй і пустым подступам па пераказу чалавéчаму, па стыхíям сьвéту, а не па Хрысту;
- Бо ў Ім жывé ўся поўня Божства цялéсна,
- і вы напоўнены ў Ім, Які ёсьць галава ўсякага начальства і ўлады;
- у Ім вы і абрэзаны абрэзаньнем нерукатворным, зьняўшы з цéла грахі цялéсныя ў абрэзаньні Хрыстовым,
- пахаваныя з Ім у Хрышчэньні; у Ім вы і ўскрэсьлі разам праз вéру ў сілу Бога, Які ўскрасіў Яго з мёртвых,
- дый вас, якія былі мёртвыя ў грахох і неабрэзаньні цéла вашага, ажывіў разам з Ім, дарав&ўшы нам усé грахі,
- зьнішчыўшы навукаю напісанае аб нас рукою, што было супраць нас; і ўзяў Яго спасярод і прыбіў да крыжа;
- разьдзéўшы начальства і ўлады, адважна аддаў іх на сорам, перамогшы іх у Ім.
- Дык няхай ніхто не асу
296 Пасланьне Паўлы да Наласянаў г. зджае вас за éжу, ці піцьцё, ці за ўчасьцé ў сьвяце, ці маладзіку, ці субоце:
- гэта ёсьць цéнь таго, што мáе быць; цéла-ж Хрыстовае.
- Няхай ніхто не спакушае вас, накланяючы мудрасьцяй пакоры і служэньнем ангелаў, уваходзячы ў тое, чаго ня бачыў, марна пышáючыся розумам цéла свайго
- і ня трымаючыся Галавы, ад якое ўсё цéла, суставамі і вязямі злучанае і змацаванае, расьцé ростам Божым.
- Дык, калі вы памéрлі з Хрыстом для стыхіяў сьвéту, чаго-ж, быццам жывучы ў сьвéце, трымаецеся закону:
- не чапай, ані прабуй, ані датыкайся, — штó ўсё на тлéньне ад ужываньня, —
- водле зáпаведзяў і навукі чалавéчае?
- Гэта мáе толькі выгляд мудрасьці ў самавóльным служэньні, мудрасьці пакоры і мардаваньні цéла, не ў пашане да сытасьці цéла.
Разьдзéл 3.
- Дык, калі вы ўскрэсьлі з Хрыстом, шукайце-ж узгорнага, гдзé Хрыстос сядзіць праваруч Бога;
- аб узгорным думайце, а не аб зямным,
- бо вы памéрлі, і жыцьцё вашае пахавана з Хрыстом у Богу;
- калі-ж зьявіцца Хрыстос, жыцьцё вашае, тагды і вы зьявіцеся разам з íм у славе.
- Дык мярцьвіце члéны вашыя, што на зямлі: блуд, нячыстасьць, юр, благое пажаданьне і хцівасьць, якая ёсьць балванахвальства,
- за што гнéў Божы прыходзіць на сыноў няслухмянства,
- сярод якіх і вы калісь хадзілі, як жылі міжы імі.
- А цяпéр і вы адкіньце ўсё: гнéў, ярасьць, злосьць, лаянку, сорамныя словы з вуснаў вашых;
- не брашыце адзін аднаму, скінуўшы з сябé старога чалавéка з учынкамі яго
- і апрануўшыся ў новага, які абнаўляецца ў пазнаньні на ўзор Стварыўшага яго,
- гдзé нямаГрэка і Юдэя, абрэзаньня і неабрэзаньня, барбара, Скіфа, раба, свабоднага, але ўсё і ў-ва ўсім Хрыстос.
- Дык апранéцеся, як выбранцы Божыя, сьвятыя і ўмілаваныя, міласэрдзем, дабратой, ціхой мудрасьцяй, ласкавасьцяй, доўгацярплівасьцяй,
- цéрпячы адзін аднаго і выбачаючы сабé, калі хто да каго мáе жаль: як Хрыстос дараваў вам, гэтак і вы.
- А панад усім — (апрануўшыся) любоўю, якая ёсьць злучэньне дасканаласьці,
- і няхай у сэрцах вашых гаспадаруе мір Божы, да якога вы і пакліканы ў адным цéле; ды будзьце ўдзячнымі.
- Слова Хрыстовае няхай асядае ў вас багата, у ўсякай мудрасьці: навучайце і настаўляйце адзін аднаго псальмамі і гымнамі і духоўнымі пéсыíямі, у ласцы сьпяваючы ў сэрцах вашых Госпаду.
- I ўсё, што-б вы ні рабілі, словам або дзéлам, усё рабéце ў імя Госпада Ісуса Хрыста, дзякуючы праз Яго Богу і Айцу.
- 1 Жонкі, слухайцеся мужоў вашых, як прыстойна ў Госнадзе.
- Мужы, любéце жанок і ня будзьце для іх прыкрымі.
- Дзéці, будзьце гіаслухмянымі бацьком у-ва ўсім, бо гэтае ўгодна Госпаду.
- Айцы, не раздражняйце дзяцéй вашых, каб яны не ўпадалі на духу.
- Рабы, у ўсім слухайцеся паноў водле цéла, паслугуючы не на вачох толькі, як дагаджаючы людзям, але ў прастацé сэрца, баючыся Бога.
- I ўсё, што-б ні рабілі, рабéце ад душы, як для Госпада, а не для людзéй,
- вéдаючы, што ад Госпада атрымаеце нагароду спадчыны: бо служыце Госпаду Хрысту.
- А хто крыўдзіць, атрымае водле зробленае крыўды: бо няма ў Бога ўзіраньня на аблічча.
Разьдзéл 4.
- Паны, аказвайце слугам справядлівасьць і роўнасьць, вéдаючы, што і вы маеце Госпада на нябёсах.
- Трывайце ў малітве, чуваючы ў ёй з падзякаю;
- молячыся разам і за нас, каб Бог адчыніў нам дзьвéры слова абвяшчаць тайну Хрыстовую, за якую я й закаваны,
- каб я выявіў яé, як сьлéд мнé казаці.
- Мудра паступайце з тымі, што вонках, выкупляючы час.
- Слова вашае няхай будзе заўсёды ласкавае, прыпраўленае соляй, каб вы вéдалі, як кожнаму адказаць.
- Аба мнé ўсё скажа вам Тыхік, умілаваны брат і вéрны слуга і супрацоўніку Госпадзе,
- якога я дзеля таго паслаў да вас, каб ён давéдаўся, штó ў вас, і пацéшыў сэрцы вашыя,
- з Анісімам, вéрным і ўмілаваным братам, што спаміж вас: яны раскажуць вам усё, што тутака.
- Вітае вас Арыстарх, вязень разам са мною, і Марка, плямéньнік Варнавы, (аб якім прынялі вы загад: калі прыдзе да вас, прымéце яго),
- дый Ісус, называны Юстам, якія з абрэзаньня; яны — адзіныя супрацоўнікі дзеля Царства Божага, якія былі мнé патоляй.
- Вітае вас Эпафрас, што із вашых, раб Хрыста, што заўсёды стараецца за вас у малітвах, каб вы трывалі дасканалымі і напоўненымі ўсякай воляй Божай.
- Сьвéдчу-ж аб ім, што мáе вялікую рупнасьць аб вас і аб тых, што ў Ляодыкіі ды Іераполі.
- Вітае вас Лукаш, лéкар умілаваны, і Дымас.
- Прывітайце братоў у Ляодыкіі, і Німфана, і дамовую царкву яго.
- Калі-ж гэтас пасланьне будзе прачытана ў вас, зрабéце, каб яно было прачытана ў Ляодыкійскай Царквé; а тое, што з Ляодыкіі, прачытайце і вы.
- Ды скажэце Архіпу: пілнуй служэньня; што прыняў ты ў Госпадзе, каб табé выпаўніць яго.
- Вітаньне маéю рукою, Паўлаваю. Памятайце аб кайданóх маіх! Ласка з вамі. Амін. Да Каласянаў пісана з Рыму праз Тыхіка ҐАнісіма.