Разьдзе́л 1.

1. Паўла, Апостал Ісуса Хрыста па загаду Бога, Збавіцеля нашага і Госпада Ісуса Хрыста, надзе́і нашае,
2. Цімахве́ю, праўдзіваму сыну ў ве́ры: ласка, міласьць, мір ад Бога, Айца нашага, і Хрыста Ісуса, Госпада нашага.
3. Адыходзячы ў Македонію, я ўпрасіў цябе́ быць у Эфэсе і загадаць некаторым, каб яны ня вучылі іншага
4. і не займаліся міфамі ды радаводамі бясконца, якія робяць больш спрэчак, чымся Божага збудаваньня ў веры.
5. Завяршэньнеж загаду есьць любоў ад чыстага сэрца і добрага сумле́ньня ды веры бяз хітрыкаў,
6. ад чаго адступіўшы, некаторыя ўзьбіліся на шлях нустаслоўя,
7. жадаючы быць вучыцяля́мі закону, ды не разуме́ючы ані таго, аб чым гавораць, ані таго, што сцьвярджаюць.
8. А мы ве́даем, што закон добры, калі хто законна карыстаецца ім,
9. ве́даючы тое, што закон не пакладзены для праведніка, але для беззаконных і непакорных, бязбожных і грэшнікаў, распусных і паганых, для забойцаў бацькоў і матак, для душагубаў,
10. для блуднікаў, мужаложнікаў, грабе́жцаў людзе́й, брахуноў, вераломных і для іншага, што праціўна здаровай навуцы,
11. водле Эвангельля славы шчаснага Бога, якое мне́ даверана.
12. I дзякую Хрысту Ісусу Госпаду нашаму, Які дае́ мне́ сілу, што Ён прызнаў мяне́ ве́рным, паставіўшы на служэньне,
13. мяне́, які ране́й і зьняважаў, і перасьле́даваў, і крыўдзіў, але памілаваны, бо рабіў гэта праз няве́даньне, у няве́ры.
14. Ласка-ж Госпада нашага памножылася ўва мне́ разам з ве́раю і любоўю ў Хрысьце́ Ісусе.
15. Ве́рнае гэтае слова і ўсякага прыйма́ вартае, што Хрыстос Ісус прыйшоў на сьве́т збавіць грэшнікаў, а каторых я пе́ршы.
16. Але дзеля таго я й памілаваны, каб Ісус Хрысгос у-ва мне́ пе́ршым паказаў усю доўгацярплівасьць, на прыклад тым, што хочуць ве́рыць у Яго дзеля жыцьця ве́чнага.
17. Цару-ж вякоў нятле́ннаму, нявідомаму, адзінаму прамудраму Богу чэсьць і слава на ве́кі вякоў. Амін.
18. Гэты запаве́т выкладаю табе́, сын мой Цімахве́й, водле былых аб табе́ прароцтваў, каб ты ваяваў згодна з імі добрую вайну,
19. маючы ве́ру і добрае сумле́ньне, адкінуўшы якое некаторыя заняпалі ў ве́ры;
20. із якіх Імяне́й і Аляксандра, якіх я аддаў шатану, каб навучыліся не зьняважа́ць (Бога).

Разьдзéл 2.

1. Дык пéрш за ўсё прашу ўпрашаць, маліцца, умаляць ды дзякаваць за ўсіх людзéй,
2. за цароў і за ўсіх, што навéрсе, каб вясьці нам жыцьцё ціхое і спакойнае ў-ва ўсякай багабойнасьці і чыстасьці,
3. бо гэта добра і прыéмма перад Спасам нашым Богам,
4. Які хоча, каб усé людзі збавіліся і да назнаньня дайшлі.
5. Бо Бог адзін і адзін пасярэднік між Богам і людзьмі — чалавéк Хрыстос Ісус,
6. што аддаў Сябé дзеля адкуплéньня ўсіх, сьвядоцтва сваім часом,
7. дзеля Якога я пастаўлены зьвястунóм і Апосталам (праўду кажу ў Хрысьцé, не маню), вучыцелем паганаў у вéры í нраўдзе.
8. Дык жадаю, каб на кожным мéсцы маліліся мужы, узьнімаючы чыстыя рукі бяз гнéву і сумляваньня;
9. каб таксама й жанчыны, у нрыстойнай вопратцы, са стыдлівасьцяй і мудрасьцяй аздаблялі сябé не пляцéньнем валасоў, ані золатам, ані пэрламі, ані шáтамі дарагімі,
10. але добрымі ўчынкамі (што прыстойна жанчынам, якія на багабойнасьць сябé пасьвяцілі).
11. Жанчына няхай моўчкі вучыцца ўсякае пакоры,
12. а жанчыне, каб навучала, не дазваляю, ані каб мужам верхаводзіла, але каб у бязмоўнасьці была.
13. Бо пéрш створаны Адáм, а пасьля Ева;
14. і не Адам быў спакýшаны, але жанá, спакýшаная, у праступку была,
15. збаўлёна-ж будзе праз раджэньне дзяцéй, калі будзíг трываць у вéры й любві ды ý сьвятасьці з мудрасьцяй.

Разьдзéл 3.

1. Вéрнае слова: калі хто япіскапства жадае, добрага дзéла жадае.
2. Дык-жа япіскапу трэба быць беззаганным, аднаé жаны мужам, цьвярозым, мудрым, чэсным, гасьцінным, навучаючым,
3. ня пяніцай, не забіякай, ня зьдзірцам, але ціхім, неваяўнічым, не срэбралюбцам,
4. каб добра сваім домам кіраваў, дзяцéй у паслухмянасьці дзяржаў з усякай пашанай;
5. бо хто ня ўмéе кіраваць уласным домам, ці будзе той турбавацца аб Царквé Божай?
6. (Трэба быць) не з нованавéрненых, каб не загардзéў і не падпаў пад асуджэньне з дяблам.
7. Трэба яму і сьвядоцтва мéць добрае ад вонкавых, каб ня ўпасьці ў дакор і сéці дяблавы.
8. Дыяканам таксама (трэба) быць чэснымі, не двуязычнымі, не прагавітымі на віно, ня зьдзірцамі,
9. каб мéлі тайну вéры ў чыстым сумлéньні.
10. I. гэтакіх трэба пéрш выпрабоўваць, потым, калі беззаганныя, няхай служаць.
11. Гэтак сама і жонкам трэба быць чэснымі, не абмоўніцамі, цьвярозымі, вéрнымі ўва ўсім.
12. Дыяканы каб былі мужамі аднаé жонкі, добра кіруючы дзяцьмі і домам сваім,
13. бо хто добра паслужыў, падгатоўваюць сабé добрую ступéнь і вялікую адвагу ў вéры ў Хрыста Ісуса.
14. Гэтае табé пішу, спадзяючыся зараз прыйсьці да цябé,
15. каб ты, калі забаўлюся, вéдаў, як трэба жыці ў доме Божым, які ёсьць Царквá Бога Жывога, стоўп і ўмацаваньне праўды.
16. I запраўды — вялікая ёсьць тайна багабойнасьці: Бог зьявіўся ў цéле, апраўдаў сябé ў Духу, паказаў сябé Ангелам, абвéшчаны ў народах, прыняты вéраю ў сьвéце, узьнéсены ў славе.

Разьдзéл 4.

1. Дух жа ясна кажа, што ў астатнія часы некаторыя адступяцца ад вéры, слухаючыся духоў спакушаючых і навук дэманавых,
2. у крывадушнасьці брахлівых, загарэлых у сумлéньні сваім,
3. што забяраняюць жаніцца, (кажуць) узьдзéржывацца ад éжы, якую Бог стварыў дзеля спажываньня з падзякай вéрнымі і пазнаўшымі праўду.
4. Бо ўсякае стварэньне Божае добрае, і нішта не ганéбнае, што прымаецца з падзякаю,
5. бо асьвячаецца словам Божым і малітваю.
6. Падаючы гэтае братом, будзеш добрым служкай Ісуса Хрыста, кормленым словамі вéры і добрай навукай, за якой ты пасьлéдаваў.
7. А паганых і бабскіх казак цурайся, сябé-ж прывучай да багабойнасьці;
8. бо цялéснае навытараньне мала карыснае, а багабойнасьць на ўсё карысная, маючы прырачэньне жыцьця цяпéрашняга і будучага.
9. Слова гэтае вéрнае і ўсякага прыняцьця годнае.
10. Бо мы дзеля гэтага і працуем, дый ненавідзяць нас, што спадзяваліся на Бога Жывога, які ёсьць Збавіцель усіх людзéй, а найбалéй вéрных.
11. Апавядай гэтае і навучай.
12. Няхай ніхто не пагарджае маладосьцяй тваéй, але будзь узорам для вéрных у слове, у жыцьці, у любві, у духу, у вéры, у чыстасьці.
13. Пакуль прыду, займайся чытаньнем, пацяшаньнем, навучаньнем.
14. Ня будзь няўважлівым на здольнасьць у табé, што дадзена табé прароцтвам, з узлажэньнем рук сьвяшчэнства.
15. На гэта зважай, у гэтым будзь, каб пасьпяваньне тваé для ўсіх было яўнае.
16. Уваходзь у сябé і ў навуку, трывай у гэтым, бо, гэтак робячы, і сябé збавіш, і тых, што слухаюць цябé.

Разьдзéл 5.

1. Старога не дакарáй, але малі, як бацьку; малодшых, як братóў;
2. старых жанчын, як матак; малодшых, як сёстраў, з усякаю чыстасьцяй.
3. Удоваў паважай, тых, што ўдовы запраўды.
4. Калі-ж якая ўдава мáе дзяцéй, ці ўнукаў, дык яны на
5. сампéрш няхай вучацца паважаць уласны дом і ў свой чарод аддзячыць бацьком: бо гэта добра і ўгодна перад Богам.
6. Праўдзівая-ж удава і адзінокая спадзяéцца на Бога і трывае ў малітвах і просьбах уначы і ўдзéнь,
7. раскошніца-ж, жывучы, мёртвая.
8. I гэтае загадвай ім, каб былі беззаганнымі.
9. Калі-ж хто аб сваіх, а асабліва аб хатніх не клапóціцца, той адрокся ад вéры і горш за нявéрнага.
10. Удава-ж няхай выбіраецца ня мéнш, як шасьцідзесяцігóдняя, якая была жонкаю аднаго мужа,
11. дазнаная з добрых учынкаў, ці дзяцéй узгадавала, ці прымала падарожных, ці абмывала ногі сьвятым, ці памагала нешчасьлівым, ці рупілася аб кожную добрую справу.
12. А маладых удоў ня прымай, бо яны, разласаваўшыся насупраць Хрысту, хочуць замуж;
13. яны падлягаюць асуджэньню, бо адкінулі ранéйшую вéру;
14. да таго-ж яны, гуляючы, прывучаюцца хадзіць па дамох; дый ня толькі гуляшчыя, але й баўтлівыя, і цікавыя, і гавораць, чаго ня сьлéд.
15. Дык хачу, каб маладыя ўдовы йшлі замуж, радзілі дзяцéй, кіравалі домам і не давалі праціўніку ніякае падставы дзеля абмаўляньня:
16. бо некаторыя ўжо зьвярнулі на сьлéд шатана.
17. Калі які вéрны ці вéрная мáе ўдовы, няхай памагае ім і не абцяжáе Царквы, каб яна памагала запраўдным удовам.
18. Старшыя, якія старшынствуюць добра, варты падвойнае пашаны, асабліва тыя, што працуюць у слове і ў навуцы.
19. Бо Пісаньне кажа: не закелзáй вала, які малоціць, і: работнік варты нагароды сваéй (Другазак. 25, 4; Мацьв. 10, 10).
20. Абвінавáчаньне на старшага ня йначай прымай, як пры двох ці трох сьвéдках.
21. Тых, што грашáць, дакарáй перад усімі, каб і іншыя страх мéлі.
22. Перад Богам і Госпадам Ісусам Хрыстом і выбранымі Ангеламі заклінаю цябé захаваць гэтае, »е асуджаючы напéрад, нічога ня робячы водле ўнады.
23. Рук хутка ні на кога не ўскладай і ня будзь супольнікам у чужых грахох; хавай сябé чыстым.
24. Дый ня пі адну ваду, але ўжывай крыху віна дзеля жывата твайго і частых тваіх недамаганьняў.
25. Грахі ў іншых людзéй яўныя ,і напéрадзе вядуць на асуджэньне, а за іншымі ідуць сьлéдам.
26. Гэтак сама і добрыя ўчынкі напéрад яўныя; а калі інакш, схавацца ня могуць.

Разьдзéл 6.

1. Рабы, што пад ярмом, павінны лічыць паноў сваіх годнымі ўсякае пашаны, каб ня было ганьбаваньня на імя Божае і на навуку.
2. Тыя-ж, што вéрных маюць за паноў, няхай ня будуць нядбалымі, бо яны браты; але тым балéй няхай паслугуюць ім, што яны вéрныя і ўмілаваныя, прымаючы дабро. Гэтага навучай і заклікай.
3. Калі-ж хто навучае інакш і ня йдзé за здаровымі словамі Госпада нашага Ісуса Хрыста і за навукай аб багабойнасьці,
4. той загардзéў, нічога ня вéдаючы, але хворы на змаганьне і спрэчкі, ад чаго бывае зайздрасьць, сварка, лаянкі, благія падазрэньні,
5. пустыя гутаркі між людзьмі папсаванага розуму, што згубілі праўду і думаюць, быццам багабойнасьць служыць дзеля прыбытку. Ухіляйся ад гэтакіх.
6. Вялікі-ж набытак быць багабойным і здаволеным.
7. Бо мы нічога ня прынéсьлі на сьвéт; дык ясна, што й нічога вынясьці ня можам.
8. Маючы-ж éжу і вопратку, будзем здаволены гэтым.
9. Тыя-ж, што жадаюць узбагáчвацца, пáдаюць у спакушэньне і ў сéці і ў многія неразумныя і шкадлівыя пажаданьні, што топяць людзéй у зьніштажэньні й загубе;
10. бо корань усяго благога ёсьць срэбралюбства, аддаўшыся якому некаторыя ўхіліліся ад вéры і самі сябé аддалі на многія мукі.
11. Ты-ж, чалавéча Божы, уцякай ад гэтага, але пасьпявáй у праўдзе, багабойнасьці, вéры, любві, цярплівасьці, ціхасьці;
12. змагайся добрым змаганьнем вéры, дзяржыся за жыцьцё вéчнае, да якога ты і пакліканы. дый ты вызнаў добоáе вызнáньне пéрад многімі сьвéдкамі.
13. Перад Богам, усё ажыўляючым, і перад Хрыстом Ісусам, Які засьвéдчыў перад Понцкім Пілатам добрае .вызнаньне, загадываю табé
14. захаваць гэту запаведзь чыстай, беззаганнай, аж да зьяўлéньня Госпада нашага Ісуса Хрыста,
15. якое ў свой час адкрые шчасьлівы й адзіны магутны Цар Цароў і Госпад гаспадароў,
16. адзіны, што мáе несьмяротнасьць, жывé ў сьвятлé недаступным, якога ніхто із людзéй ня бачыў і бачыць ня можа. Яму чэсьць і дзяржава вéчная. Амін.
17. Багатым у гэтым вéку загадывай, каб яны ня думалі шмат аб сабé ані спадзяваліся на багацьце няпэўнае, але на Бога Жывога, што даé нам усё шчодра дзеля ўслады;
18. каб яны рабілі дабро, багацéлі добрымі ўчынкамі, былі шчодрыя, дзяліліся,
19. зьбіраючы сабé, як скарб, добры грунт дзеля будучыны, каб дастаць жыцьцё вéчнае.
20. О, Цімахвéю, захоўвай пераданае табé, ухіляючыся ад паганага пустаслоўя І перакорлівасьці фальшывага знаньня,
21. пахваляючыся якім, некаторыя ўхіліліся ад вéры. Ласка з табою. Амін. Да Цімахвéя пéршае напісана з Ляодыкіі, што ёсьць сталічнае мéста Фрыгіі Пакатыянскае.